Door een erg vervelende rug blessure kan ik momenteel even geen sportfotoreportages doen. Wat is er gebeurd?
De 27e editie van de TRIATHLOON vond plaats op 11 april 2026 in Loon en dit jaar was ik er weer bij om een fotoreportage van dit mooie sportevent te maken. En ik vind het altijd leuk om dan te proberen toch die andere foto te maken, dus soms lig ik in de berm, soms duik ik een greppel in om toch een ander perspectief te krijgen.
Tsja, daar kan het dan wel eens mis gaan en dat gebeurde dus ook, door mijn rug gegaan en op de een of andere rare manier ook een rib bezeerd of een kneuzing. Al met al niet fijn dus en dan ga je weer oefeningen doen om het zo snel mogelijk weer in orde te krijgen.
Dat ging na 3 – 4 weken (duurde lang deze keer), gelukkig weer wat beter. Ik kon wel weer voetbalwedstrijden fotograferen, dan zit ik op mijn krukje langs de lijn en dat was wel te doen.
Dan komt het moment dat je door een elftal, VV LEO 5 in dit geval, even in het zonnetje wordt gezet, dat was op 10 mei in de ochtend. Eerst op het veld een dikke doos Merci op de middenstip mogen ontvangen uit handen van Thijs Braam en daarna de wedstrijd gedaan vanaf de zijlijn.
Daarna werd ik uitgenodigd om nog even na de wedstrijd onder de overkapping te komen, spannend!!
Zo gezegd, zo gedaan…met dat Lammie en ik bij de overkapping aankomen kijk ik over mijn schouder en zeg tegen haar, zullen we hier gaan zitten?
En met dat ik dat zeg struikel ik over de verhoging en daar lag ik en natuurlijk op de pijnlijke kant van mijn haast herstelde rug. Dus kon het proces weer van voren af aan beginnen.
Alleen met die verstande dat ik mij nu behoorlijk bezeerd heb en lopen, zitten, opstaan en draaibewegingen als bijzonder pijnlijk ervaar.
Medicatie helpt een beetje, maar het gaat nog niet echt goed.
Wat wel ontzettend leuk was, de speech van Jaap Braam onder de overkapping, het applaus van het elftal en de lekkernijen die ik kreeg overhandigd na het dankwoord voor de fotoreportages van hun elftal VV LEO 5 het afgelopen seizoen en een enkele uitwedstrijd.
Maar juni begint dus slecht voor mij, maar er gloort licht aan het eind van de tunnel, want vanmiddag toch maar even naar onze huisarts om er naar te laten kijken en eventueel een plan voor herstel te maken of in ieder geval wat betere medicatie om de pijn te verlichten. Want zelfs een camera vasthouden, daar word ik al niet blij van momenteel en dat zegt wat!
Als je nu naar mijn rug wijst dan doet het al pijn bij wijze van spreken, maar ik heb goede moed dat het wel weer goed komt.
Dus daarom voorlopig even geen sportfotoreportages tot ik weer normaal kan bewegen.
Met sportieve groet,
Gino,
Sportief Assen,
www.sportief-assen.nl
